天神。
引《北史·魏纪四·孝明帝》:“实望穹灵降祐,麟趾众繁。”
引《北史·卷四·魏肃宗孝明帝本纪》:「实望穹灵降祐,麟趾众繁。」
解释:天神。
出处:《北史·魏孝明帝纪》:“穹灵
降佑,麟趾众繁。”
穹 [ qióng ] 1. 隆起。 如 穹隆。 2. 天空。 如 穹苍(天空。亦称“苍穹”)。 [更多解释]
灵 [ líng ] 1. 有效验。 如 灵验。灵丹妙药。 2. 聪明,不呆滞。 如 灵巧。机灵。灵慧。 3. 敏捷的心理活动。 如 灵机。灵感。灵性。 4. 精神。 如 灵魂。心灵。英灵。 5. 旧时称神或关于神仙的。 如 神灵。精灵。 6. 反映敏捷,活动迅速。 如 灵活。灵犀。灵便(biàn )。 7. 关于死人的。 如 幽灵。灵魂。灵柩。 [更多解释]
qióng lǐng
xīn líng
líng hún
líng huó
líng găn
líng mǐn
líng tōng
jīng líng
shén líng
jī líng
yōu líng
líng zhī
líng xìng
líng qiăo
shī líng
shēng líng
líng qì
hún líng
líng jiù
líng dòng
cāng qióng
líng yàn
líng táng
băi líng
xìng líng
kōng líng
wáng líng
yīng líng
líng guāng
líng xiù
shuǐ líng
líng biàn
tiān qióng
líng xī
líng chē
líng wèi
shǒu líng
xiăn líng
qióng dǐng
shèng líng
líng jī
líng chuáng
líng pái
líng yào
líng tái
líng tă
qǐ líng
tíng líng
líng huì
jì líng
qióng lóng
qióng lú
líng yì
qióng bēi
qióng bì
qióng cāng
qióng chāng
qióng chóng
qióng gōng
穹灵的拼音是:qióng líng点击 图标播放穹灵的发音。
穹灵的意思是:天神。